Het eerste wat er door mijn hoofd heen gaat is: “Nee, dit kan niet gebeuren.” Hoe moet ik dan mijn werk doen? Zo kan ik toch niet zingen of coachen? Ondanks dat de afgelopen week echt wel anders is geweest dan ik gewend ben (op zijn zachtst uitgedrukt), hebben de afgelopen anderhalve week mij ook ontzettend veel opgeleverd. Hier een aantal inzichten, waarvan ik nu ontzettend blij ben dat ze me zijn overkomen.

Het antwoord zit ’m in de stilte. Toen ik op zaterdagavond mijn keel voelde gloeien, wist ik dat het foute boel was. Een infectie — ik wist het gelijk, maar ik wilde er nog niet aan toegeven. Ik wist stiekem al wat eraan zat te komen, dus de ‘stilte-retreat’ begon zoetjes aan. Zo min mogelijk stembelasting, veel slapen, sociale activiteiten op pauze en goed voor mezelf zorgen. Lief zijn voor jezelf is echt onderdeel van de cure.

Time will heal your voice, en heb geduld met jezelf. Deze mindset sleept mij door mijn herstel heen. Je kunt niet meer doen dan je best en vechten tegen jezelf verergert de boel alleen maar. Deze spanning zorgt namelijk alleen maar voor frictie in die strot van je, dus calm your t*ts en je lijf geeft wel aan wat het wel en niet kan.

Eat (healthy), sleep, move and repeat. Nadat de infectie over was en ik mijn uurtjes koorts had verslagen, kon ik niets anders dan voor mezelf zorgen. De nodige bananen, kiwi’s, sinaasappelsapjes en gembershots zijn erdoorheen gegaan, en they did the job. Vermijd alcohol, (te veel) suiker en (te veel) vet. You feel how you fuel. Ook de oude vertrouwde wandelmomenten kwamen weer terug en man, wat had ik die eigenlijk gemist.

DRINK WATER — en veel. Koud en lauw tijdens de infectie, en lauw/warm tijdens de revalidatie.

Andere sterren van deze show: mijn gloednieuwe vernevelaar met zoutoplossing, tea tree-water (om te gorgelen), mondtape voor tijdens het slapen, een tablet om makkelijker te communiceren nu ik helemaal stil moest zijn, en mijn lieftallige vriend voor de support.

Als je ziek bent, hebben mensen daar gewoon begrip voor. Als ondernemer had ik even het idee dat mijn wereld een klein beetje in zou storten, maar iedereen is weleens ziek en het wordt altijd opgelost. En het mooie is ook: jij bent de ondernemer hier, dus jij hebt zelf regie over die agenda van je. De seconde dat ik dat tussen mijn oren kreeg, viel die last van mijn schouders en kon ik me écht focussen op beter worden.

Ook zonder zelf te zingen kun je oefenen. Gisteravond stond er een repetitie op de planning waar ik had moeten zingen, maar dat ging niet lukken door mijn klachten. Toch ben ik naar de repetitie gegaan en ben ik al luisterend gaan observeren. Wat is de vorm van het nummer, hoe klinkt het in mijn hoofd en waar zijn de punten die nog wat extra aandacht mogen krijgen wanneer ik weer bij stem ben? Schrijf op, arceer, luister nog een keer en laat je inspireren.

Ook zonder zelf te kunnen zingen kun je coachen. Oké dan, toen ik echt geen stem meer had en niet kon praten, was rust het allerbelangrijkste en was uitleg geven niet mogelijk. Maar na twee lesdagen te draaien met puur mijn spreekstem, werd ook mijn creatieve, doserende brein geactiveerd. Techniek uitleggen én laten ervaren zonder dit daadwerkelijk voor te kunnen doen — wat vet om te ontdekken dat ik dit ook gewoon kon. Trots momentje voor mezelf.

You come back stronger because you train. Nu bouw ik mijn stemconditie langzaam weer op. Doe dit bewust en plan je trainingen in. Op verschillende momenten op de dag, niet te lang. We starten met neuriën, het gebruiken van mijn lax vox (aka bestie by now) en voorzichtig voelen of ik mijn scherpte terug kan krijgen. Dit alles stap voor stap.

Een mooi inzicht dat Max mij gaf, was dat het, nu ik verplicht stil was, ook even niet alleen maar over werk hoefde te gaan. Iets wat hij (en ik ook) toch stiekem wel heel erg fijn vond. Onze minimale gesprekken gingen over de dag, hoe we ons voelden en onze plannen samen. Misschien iets om mee te nemen, ook als ik wél weer kan praten.

Als ondernemer en business-driven persoonlijkheid heeft deze stilte mij dus ontzettend veel gegeven. En omdat ik toch niet kon praten, moest ik zoeken naar een andere manier om mezelf te uiten. Dus zonder dat jullie erom vroegen: hier mijn woorden op papier! Oké, beeldscherm dan.

Ondanks dat het bij mij noodgedwongen was, kan ik iedereen zo’n 36 uur complete stilte aanraden. Wees toch niet getreurd, want zodra het weer kan, zal ook dit nachtegaaltje weer gaan zingen. Heel veel zin in!

Liefs,
Vincie